Tweede Verslag Australie dd. 30-01-10 om 8.30 uur.

Allereerst willen wij iedereen die 'n reactie op de site heeft gezet heel hartelijk bedanken voor alle spontane woorden. We vonden het erg leuk om ze te lezen! We proberen nu ook wat foto's in de site te plaatsen. Hopelijk lukt dat. Klik of dubbelklik op 'n foto om te vergroten.

Zondag 24-01-10 na een koude nacht, en daardoor beiden slecht geslapen, om 9 uur op stap voor het vervolg van de Great Ocean route. Bij het kantoor van de camping stond een lange rij medekampeerders met een bordje te wachten op gratis Bacon and Eggs. Iedereen op de camping kon op zondag dat halen voor ontbijt. Wij hebben langs de kust eerst nog wat gele kalksteen rotsen bekeken. Verder door het droge, dorre land met grote kuddes pikzwarte koeien op gele velden. Onderweg boodschappen en daarna van de kust af door veel eucalyptusbossen. Uren en uren,wat we wel zat worden. Op grote borden staat dat we alle groente, fruit en voedsel op straffe van hoge boetes in moeten leveren bij de grens tussen de staten Victoria en South Australia, die we nu gaan passeren. Maar dat hebben we mooi niet gedaan: zonde van al onze lekkere inkopen vlak daarvoor. We komen in Mount Gambier en gaan op zoek naar de camping. Het stadje is een leuk, vriendelijk ogende plaats met mooie oude huizen en parken. Dan zijn we bij het Blauwe Meer , wat ècht heel blauw is. De camping is daar vlakbij en deze oogt ook geweldig met mooie bloemperken en veel groen. Na het eten maken we nog een rondje over de camping en Harrie naar de 3 meertjes.

De volgende dag maandag na een redelijke nacht, niet zo koud als de nacht ervoor, om 8 uur vertrokken richting Adelaide. Volgens TomTom zo'n 450 km verderop en dat klopte. De Princess Highway is stil en eentonig met geel gras en wat groene bomen. Weer veel zwarte koeien en ook grijze schapen. Verder weinig te zien, alleen af en toe een doodgereden kangaroo. Onze grootste vijand hier zijn de agressieve aanvallende vliegen (al meer meegemaakt hier), die we buiten van ons af moeten slaan om dan snel de camper in te duiken. Lange afdaling naar Adelaide. Daar naar 'n filiaal van onze camperverhuurder Maui met vragen aan 'n aardige Hongaarse over de camper, het niet meer openende kluisje, de werking van diverse apparaten, en gelukkig een langere electriciteitskabel erbij gekregen. Dan naar de camping aan zee met prachtige plaatsen en heel veel gezinnen. Het is intussen 34 graden. Wij kunnen lekker in de schaduw achter de camper onder de bomen zitten. Als wij net zitten gaat er een Duitser met z'n huurcamper rijden, maar heeft zijn luifel niet opgerold! Gevolg: de luifel aan flarden door de lantaarnpaal....

Harrie kookt in de mooie campingkeuken omdat het in de camper te heet is. Na het eten over de camping gelopen en naar het mooie zandstrand. Geen fraaie zonsondergang.

Vandaag dinsdag is het Australiedag: veel mensen zijn er vrij. Wij genieten eerst van de heerlijke ochtendzon en gaan daarna met de camper naar 't centrum van Adelaide. Dit blijkt heel uitgebreid met vele parken. Ook mooie oude gebouwen, beelden en monumenten. We rijden door de stad en bekijken hem op deze manier. Het is te vermoeiend voor mij om te gaan lopen in de hitte en met mijn voetenprobleem. Er is door de feestdag heel weinig verkeer en kunnen rustig rondrijden en -kijken. We kopen nog wat eten en gaan terug naar de camping, waar we een betere plaats hebben nu. Het is vandaag 36 graden, maar we hebben een plek met schaduw en er is een windje. Harrie gaat in het zwembad en even in de te koude zee. Weer in de campingkeuken gekookt.

Woensdag gaan we verder richting Flinders Rangers National Park, we rijden een rondweg naar het noorden om Adelaide heen. Daarna een lange 4 baans zeer stille en saaie weg, waar zelfs geen plaatsjes aan liggen. We komen langs 4 of 5 benzinestations en onderweg ook weinig te zien, geen vee of mooie begroeing, wel veel Road Trains, die enorme lange indrukwekkende trucks.

Als we stoppen komen er meestal weer vliegen in de aanval op ons af. In Port Augusta denken we te overnachten. De camping blijkt een grote, lege, stoffige zandvlakte en de temperatuur is 39 graden. We besluiten nog zo'n 100 km verder te rijden: weer een saaie eentonige weg. Tegen 17 uur zijn we op een camping in Hawker (300 inwoners), ook 39 graden. Onderweg hadden we zelfs 42 graden, 't heetste tot nu toe! 's Avonds om 21 uur nog 36 graden, wel wat wind gelukkig, maar 'n ware vliegenplaag, vreselijk! De campingbaas heeft een tijd met Harrie gepraat: was o.a. in Nederland, en door Europa gereisd. Hij is een bewonderaar van Geert Wilders! Zijn vrouw geeft uitleg over de route die we morgen kunnen rijden. 's Nachts flink onweer en regen.

De volgende ochtend vertrekken we bijtijds naar het Park. Onderweg zien we de eerste (levende) kangaroes. Het zijn er tientallen, groot en klein, maar heel moeilijk op de foto te krijgen. Bij een fraai bezoekerscentrum gevraagd of we nog een andere route kunnen rijden, we mogen met een huurcamper namelijk niet op de onverharde wegen. We gaan nog 60 km noordelijker. Onderweg, we reden zo'n 80 km.per uur, botsten we tegen een kangaroe die niet op 'n zebrapad overstak. Een doffe klap tegen onze camper. We konden hem helaas niet meer ontwijken. De aangereden kangaroe maakt een koprol, maar hipte toch nog naar de kant. Wij bleven met 'n flinke deuk in de bumper zitten. Het noordelijkste plaatsje waar we heen konden (Blinman, met slechts 30 inwoners) blijkt ook een verlaten oord. Op een picknickplaats gebruiken we de lunch en keren weer terug. Onderweg ook emoes gezien. We rijden door naar Peterborough, dat blijkt een behoorlijke plaats te zijn. De camping ligt erg mooi aan de rand met prachtig uitzicht. Er zitten zwermen vogels, o.a. een soort papegaaien die geregeld met veel geluid overvliegen. Eten gekookt en gegeten in de mooie campingkeuken, maar daar kwamen weer vliegen op ons af. Nog een tijd heerlijk buiten gezeten en genoten van het mooie uitzicht en de vogels om ons heen. Het is hier prima!

In de nacht worden we geregeld wakker door zoemende muggen om onze hoofden en na er verschillenden te hebben doodgeslagen is het toch gelukt om uren later in slaap te vallen. ‘s Nachts begint er een koude wind te waaien,wat ons doet besluiten de volgende morgen weer verder te gaan richting Canberra, de hoofdstad van Australie. We vinden het jammer van deze camping te vertrekken, hadden er graag een dag rust genomen. Ook deze dag biedt weer weinig mooie natuur en eentonigheid is troef. Geel gras, groene bomen,vlakke landerijen, en hele stille lange wegen en weinig bebouwing. In Europa en Nieuw Zeeland hadden we over hetzelfde aantal kilometers al veel meer verschillende landschappen en steden gezien. We hopen dat de verdere reis meer afwisseling zal brengen. Onderweg in een plaatsje in de camper geluncht en daar was toevallig ook vrij internet en even de veelal leuke reactie op de site gelezen. Wij willen iedereen hartelijk danken voor hun reactie en hopen dat de verslagen blijven boeien. We rijden verder naar 't mooie groene parkachtige stadje Mildura en komen er vrijdag 29 januari aan op een camping langs de Murray rivier, een van de langste bevaarbare rivieren ter wereld (2.700 km.), en wij zullen hem honderden kilometers gaan volgen. De camping heeft hoge gumbomen, die ons schaduw geven en er is wind, want het is weer 34 graden. Lekker gezeten en van de vogels, waaronder pelikanen, om ons heen genoten.

Ook elke dag blij dat we dit nog kunnen doen na alle slechte berichten een half jaar geleden en de beperkingen door mijn vingertoppen en voetzolen.