Australië: Van Urunga via Hervey Bay terug naar Brisbane.

Vandaag zondag 14-02-10, na wat internet gedaan te hebben en gemaild, tegen 10 uur vertrokken uit het aardige Urunga. Het is nu al 26 graden en als we een kwartier later stoppen om te tanken is het al 30 graden. Gelukkig werkt de airco in de cabine heel goed. We volgen een stuk de Pacific Highway, komen door wat aardige plaatsjes , wisselend landschap, af en toe weer wat bos. Verderop komen we zelfs in de suikerriet- en bananenplantages, we slaan af richting Lismore en willen daar een Koala opvangcentrum bezoeken, wat op zondag gesloten blijkt, en denken in Lismore te overnachten om er morgenochtend heen te kunnen. Helaas blijkt de camping een oude aftandse boel vol permanente bewoners te zijn, een zwembadje met vuil groen water en geen schaduwplaatsen, en het is inmiddels 36 graden en windstil. We besluiten om door te gaan richting Brisbane. De weg naar en van Lismore was met prachtige panorama's, en ook naar de Pacific Highway is weer een schitterende route met mooie vergezichten. Op de Highway besluiten we langs de kust een camping te zoeken en komen zo in Brunswick Heads terecht. De camping ligt aan het eind van het centrum en heeft veel huisjes, aan de rivier met aan de overkant weer mangrove woud, en alweer met veel prachtige vogels om ons heen. We zitten lekker bij de camper met flinke wind wat voor de nodige verkoeling zorgt. Na het eten maken we nog een rondje door het dorpje, over de camping en langs de rivier.

Vanochtend, maandag, bij het opstaan is het al snel 30 graden. Bij ons vertrek al 32 en in de loop van de dag tot 36 graden. We zien in 't dorp nog een etalage met 16 oud-Amsterdam ansichten. Na brood en fruit in de plaatselijke winkel naar de Pacific Highway om zo snel mogelijk in Brisbane te zijn. Brisbane is de derde stad van Australië en heeft 1,9 miljoen inwoners. Na New South Wales is Queensland nu de laatste staat (het noordoosten)waar we komen en het is zo groot als Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje samen, maar met slechts 4,3 miljoen inwoners. Ook is het hier een uur vroeger dan in NSW, dus 9 uur later dan NL. Na de lunch dwars door Brisbane, wat niet al te moeilijk was,naar Maui om de mogelijkheden voor een grotere en betere camper te bespreken. Wat in Sydney niet lukte, gaat nu na een paar telefoontjes wel. We betalen het verschil bij, bedanken de vriendelijke Pia die Nederlanders camperaars zulke avontuurlijke ontdekkingsreizigers vindt, en vervolgen onze weg naar de Australische kennissen van Hanny en Henk. Mevr. O'Reilley blijkt in een mooie groene buitenwijk te wonen. Haar man is vorig jaar augustus overleden. Zij is een hele drukke kwebbel, vriendelijk, en laat veel foto's zien. In de achtertuin naar een hele grote boom kijken en Harrie maakt nog een paar foto's van haar voor het huis. Dan naar de stadscamping van Brisbane, slechts 10 minuten bij haar verwijderd. Totaal geen schaduw, wel wat wind gelukkig, en heel veel vogels ook weer. Hier word ik ook weer slachtoffer van de muggen, maar het is te doen. Om 19 uur al donker want Queensland doet niet aan zomertijd. Het bliksemt de hele avond, maar zonder donder te horen, en er vallen stevige buien.

Dinsdagochtend om 6.30 uur zaten we na het ontbijt al buiten: 28 graden. Vóór 8 uur al 35 graden. Gelukkig hebben we nog schaduw op onze plaats en praten we met onze buurman, een Groninger al in 1953 als 10-jarige naar Australië geëmigreerd met zijn familie: ouders en 6 kinderen. Tegen 10 uur besluiten we te vertrekken, want we zien het niet zitten om met 37 graden door de stad te gaan lopen. We rijden richting de Glass Mountains en daar hebben we mooie vergezichten en af en toe een Amerikaans aandoend plaatsje. Heel wat bochten en afdalingen en soms een regenbui. Tijdens de lunch de eerste stevige bui, later weer zon. In Beerwah op zoek naar een camping, gerund door een Nederlander. De camping is een verwaarloosd en rommelig geheel waar we niet willen blijven, ook al staat hij ons te wenken bij de Nederlandse vlag. Iets verder begint het te hozen en we kunnen geen hand voor ogen meer zien. Gaan in een zijstraat de ergste regen en onweer afwachten tot het minder wordt en besluiten om te keren. Voorbij Beerwah wil Harrie te voet nog een camping bekijken maar door de hevige regen kan hij geen eens verder: de paden staan helemaal blank en hij komt als 'n verzopen kat weer terug. Naar een andere camping op een heuvel met de naam Ocean View maar door de regen is er alleen mist. Het is er ook een troosteloze bende, maar we besluiten er toch maar te overnachten. De regen blijft de hele avond en nacht met bakken uit de lucht komen.

Woensdagochtend om 6.30 uur weer op en om 8.15 uur vertrekken we. In het dorp wat inkopen o.a. brood, en op weg richting Hervey Bay. We wilden de Australia Zoo van Steve Irwin (de in 2006 overleden krokodillenvechter) bezoeken maar vanwege het slechte weer gaan we verder. We proberen kleinere wegen te rijden wat gedeeltelijk lukt. Wij willen graag langs de zee maar er zijn weinig routes direct langs de kust. Heel weinig van de zee gezien. Wel mooie weg naar de Bruce Highway, veel mooie huizen en tuinen en groene heuvels. Rond 15 uur op de camping in Hervey Bay, totaal tegenovergestelde van afgelopen nacht. Veel palmen , grasplaatsen, vogels, stevige wind en rustig. Vandaag was het de hele dag zwaarbewolkt maar droog en 27 graden.

Donderdag 's morgens buiten gezeten. Camping bijgeboekt 2 nachten want morgen willen we naar Fraser Island en dat kon ook direct bij de receptie van de camping geboekt worden. Harrie loopt naar een winkelcentrum zo'n 20 min van de camping om brood te halen en naar de slager. Hij ziet daar ook weer een Woolworth en kan daar weer in Het Hollandse Hoekje beschuit, hagelslag en gevulde koeken kopen. Drie kwartier later komt hij doodop terug want het is erg benauwd en 28 graden. Intussen weer de was gedaan en geprobeerd te drogen. De droger werkt echter niet zo goed. Tegen 13 uur begint het te regenen en dat blijft het de rest van de dag bijna onafgebroken doen. 's Middags in de TV-kamer gratis WiFi maar de verbinding valt steeds weg en is zoals zo vaak Zeer Laag. De leuke reacties op de site en foto's gelezen.

Vrijdagochtend om 6 uur op, 7.20 uur komt de bus ons halen om ons naar de haven te brengen voor de excursie naar het veel geroemde Fraser Eiland. We rijden een uur door Hervey Bay en er zijn in totaal maar 12 passagiers, terwijl de 4-wiel aangedreven bus voor 40 personen is. Met de ferry in een uur over en dan direct op mulle smalle zandwegen door dicht groen omringd. Na ruim een uur gaan we allen bijna een halfuur lopen door de bush over de zandsporen. Velen worden achtervolgd door de sandflies . Wij hadden ons al ingesmeerd gelukkig. Onderweg een koud buffet in een restaurant vlakbij het strand. Daarna gaan we voor 't eerst in ons leven met een bus over het strand rijden langs de waterrand en tot 80 km. per uur. Eerst bij een kreek waar we een stuk over een boardwalk lopen en men kan zwemmen of pootje baden. Verder langs een bijna vergaan scheepswrak uit 1940 en gekleurde rotsen naar ons verste punt. Daar blijkt de dynamo van de bus niet meer op te laden. Veel gebel en na 3 kwartier gaan we terug naar het punt waar we geluncht hebben. Weer 3 kwartier gewacht met thee/koffie met cake en daarna is er een andere bus en wordt de tocht vervolgd. Deze kleinere bus voor 12 personen stoot en hobbelt en schommelt nog veel meer dan de grote over de zandwegen met kuilen en hobbels. Nog langs een meer, waar wij het zilverwitte zand het apartste vonden. Dan naar een haventje, als we uitstappen worden we allen opnieuw belaagd door sandflies en biedt de kapitein van de ferry een spray aan, maar het leed is dan al geschied en iedereen krabt zich ongelukkig en slaat wild om zich heen. Daar komt een ferry speciaal voor ons, omdat we anderhalf uur vertraging hebben, om ons naar de andere kant te brengen. Om 19.45 uur zijn we eindelijk weer bij de camping. Het weer was vandaag over het algemeen goed, donkere luchten maar ook zon. De dag is voor ons te lang geweest met veel van hetzelfde helaas. Geen dieren gezien, slechts 2 grote arenden. De vriendelijke chauffeur/gids Pete gaf overvloedige informatie de hele dag. Hijzelf was nog het meest enthousiast over het eiland want hij vond alles 'fantastic' en 'very special'. Ons internationale gezelschap was echter wat minder uitgelaten over wat we gezien hebben vandaag. Er is voor het eerst een mooie sterrenhemel te zien.

Zaterdagochtend is het lekker weer als we opstaan, heerlijk van de ochtendzon genieten . Onze mail nog even controleren , vers water en toiletwater bijvullen en tegen 10 uur rijden we van de camping, het is dan al 30 graden. Iets verderop bij de Aldi wat boodschappen gedaan, o.a. 'n liter azijn tegen alle jeukbulten, en later in Maryborough nog brood, en daar geluncht. Vandaar de Bruce Highway naar Brisbane. Onderweg was het landschap wisselend mooi en soms saai. Af een toe wat regen en ten zuiden van Gympie begint de 4 baans autoweg met meer verkeer dan normaal voor ons(misschien het weekend?) In Brisbane blijkt de oude Gympie Road een heuvelenweg te zijn: heel mooi met prachtige huizen. Om 15.15 uur zijn we weer op de stadscamping in Brisbane, waar we dinsdagochtend vertrokken zijn. We mogen zelf een plaats zoeken met schaduw van de bomen, en bespreken voor 3 nachten. Want we willen de stad nog bezoeken en dinsdag de camper omruilen. Ook internet voor 3 dagen om o.a. de site weer te kunnen uploaden en de foto's erbij te kunnen zetten. Er zijn hier weer heel veel vogels , je hoeft er niet voor naar Avifauna. We genieten van de capriolen die ze in de bomen maken om bij de nectar te kunnen komen. Helaas is het om 18.45 uur al stikdonker en moeten we naar binnen om niet lek gestoken te worden. 's-Nachts compressen met azijn op de vele door de zandvliegjes veroorzaakte bultjes op mijn voeten, benen en armen gedaan om de jeuk wat te verlichten. Ondanks dat we ons op Fraser Island hadden ingesmeerd zijn we allebei volop gestoken, net als onze medereizigers.