Australië: Van Roma via Mount Isa naar Townsville.

Zondagochtend 28-02-10 om 7 uur buiten, het is halfbewolkt en het stikt van de lastige vliegen. Ik wil buiten wat emails voorbereiden om later te kunnen versturen. Harrie probeert in de tussentijd de lastige vliegen op afstand te houden met de vliegenmepper. Ook praten we nog met een Australisch stel, waarvan de man hier ruim 20 jaar bij een Hollander (Van Lieshout)heeft gewerkt in een groot meubelbedrijf. Die Hollander was de eerste miljonair van Queensland, zei hij! Tegen 9 uur vertrekken we naar McDonalds voor internet. In de camper lukt het niet, op het terras vliegen en lawaaiige kinderen, binnen ook veel herrie en TV's , maar goede verbinding. Het 6^e verslag ging vlot, maar de 16 foto's staan er na 3 pogingen nóg niet allemaal op door 'n nog niet eerder meegemaakte programmafout. We balen. Snel nog wat emails verzenden en dan verder. Het is alweer 30 graden. Eerst de Warrego Highway: dancing roads, dus heel vervelend rijden. Heel groen, vlak, weids, vee, en meer dode dan levende kangaroes. Ook grote vogels. Enkele campers komen we tegen en de road-trains mogen hier tot 50m lang zijn met 3 opleggers. Dan de Landsborough Highway met bijna geen verkeer maar met ook weer veel dips. Daardoor is het in de camper 'n lawaai van jewelste. Leuke kleine outback dorpjes. Om 17 uur op de camping in Blackall. Na het eten loopt Harrie nog even naar het dorpje met mooie huizen. Toen we aankwamen begon het te regenen, maar na het eten even wat minder.

Maandag om 8 uur vertrokken, nadat Harrie broodjes heeft gehaald. We komen door leuke outback-dorpjes, mannen met cowboyhoeden, overvloed aan parkeerplaatsen, hele brede wegen, picknicks, openbare toiletten, vrij veel voorzieningen, en veel ruimte in de dorpjes. Daarbuiten: stille wegen met meer dode dan levende (kleine) kangaroes. In Longreach bij een Rabobank staan lunchen en daarna weer verder. De weg wordt nog stiller, saaier en vlakker. Wel zwaaien de meeste mensen. Er komt forse tegenwind en er valt af en toe een buitje. Tegen 16 uur in Winton, een klein outbackdorpje waar de beroemde song Waltzing Matilde al in 1895 is geschreven. Bij de Inlichtingen naar internet gevraagd. Dat blijkt bij de bibliotheek te kunnen: nog net een half uur want ze sluiten om 16.30 uur. Als wij daar binnen zitten breekt er een ware wolkbreuk los en alles staat in een mum van tijd hartstikke blank. Wij lezen ondertussen met plezier de vele leuke reacties op de site en de foto's. Na dat half uur kunnen we geeneens de straat meer oversteken naar de camper, zoveel water is er gevallen in korte tijd. We gaan op zoek naar de camping, vele grote plassen onderweg en ook de camping is één groot waterfestijn. We besluiten toch te blijven want er is geen alternatief en de dame van de camping geeft aan dat het water snel zal zakken en dat we niet blijven steken. Dat gebeurt inderdaad. We hebben hier een hele mooie zonsondergang. Harrie gaat nog even bij de road-trains kijken, maar is snel terug vanwege de vele lastige vliegen die hem achtervolgen.

Dinsdagochtend om 7.15 uur vertrekken we, na eerst de tank gevuld te hebben, want in de outback zijn benzinestations schaars. Voor 7.30 uur zien we al drie kangaroes, dat belooft wat denken we, helaas zijn dat de enigen voor vandaag, ook geen doden. Een hele lange saaie weg met af en toe een road train of een auto. Wolken en uitgestrekte vlakke weilanden is wat we zien. We passeren een paar dorpjes, die niets voorstellen: een benzinepomp en een paar huisjes of een cafeetje. Op Flinders Highway wordt het groener met heuvels. De Barkley Highway heeft een beter wegdek en is afwisselender met rode rotsen en rode aarde. In Cloncurry boodschappen gedaan, en de kassière vraagt waar we vandaag komen en wat voor werk we hebben gedaan en of we vaak overzee gaan. Vinden we toch wel bijzonder voor zo'n jong meisje. In Mount Isa 2 campings bekeken die ons niet aanstaan en wat door het geïsoleerd liggende mijnstadje gereden. Vreemd oord met veel Aboriginals en industriemijnen. We gaan naar de Big4 camping, in onze ogen nog de beste, hoewel het gras wel gemaaid had mogen worden. Zwaarbewolkt, dus geen mooie zonsondergang en geen sterrenhemel helaas. En daar is Mount Isa nu juist zo bekend om: er is zelfs 'n hoge lookout voor gemaakt.

Woensdag tegen 10 uur vertrek camping. Naar McDonalds voor vrij WiFi op de parkeerplaats: de reacties op de site opgeslagen om later nog eens na te lezen op de camping. Na de lunch naar de hooggelegen lookout: mooi panorama over de omgeving. Zelfde Highway van gistermiddag terug naar Cloncurry. Mooie groene, slingerende, stille route met bergen en rode rotsen. Om 14 uur op de camping, waar in de toiletten 'n waarschuwing hangt dat er kikkers in de toiletten kunnen zitten, dus niet schrikken. We maken er 'n foto van. Ik ga buiten sudoku's en cijfercodes doen terwijl Harrie geniet van de lange road-trains die geregeld langs komen. Ook komen er verschillende Australische medekampeerders een praatje met ons maken. Ze vinden Hollanders en Duitsers echte wereldreizigers. Ze waarschuwen ons ook voor de vervolgroute met mogelijke overstromingen. Ook zijn er hier weer veel vogels te spotten, vooral haviken. We kunnen na het eten nog buiten zitten tot 19.30 uur: dan beginnen de muggen te komen en moeten we naar binnen. Cloncurry is bekend door de oprichting van de Flying Doctors en door de hoogste temperatuur ooit in Australie gemeten (in 1889): 53,1 graden in de schaduw. Maar nu is het er heerlijker: 28 graden.

Donderdag mooie dag, zon en witte wolken, we rijden richting kust en het is weer een saaie,vlakke, lege, hobbelige, lange weg. In Julia Creek is onze eerste stop, we tanken en gaan op een parkeerplaats onze lunch binnen gebruiken vanwege de lastige vliegen. In Richmond een grote Informatie vanwege de dinosaurus, waar ze hier nogal gek mee zijn. Het is wel een aardig plaatsje. Het wegdek op het volgende stuk is slecht geworden. Vandaag bijna geen road trains meer en we worden door slechts 2 auto's ingehaald op het hele traject van 398 km. We komen wel 3 goederentreinen tegen, één gaat op de foto en de machinist geeft een signaal naar ons. Om 15.45 uur komen we op de camping in Hughenden, het is 32 graden. We gaan direct de was draaien en hangen alles op de droogmolen waar het binnen 1,5 uur kurkdroog is door de zon en de wind.

Vrijdag een wolkenloze hemel en 23 graden, eerst nog lekker buiten gezeten in de ochtendzon. Om 9 uur bij 26 graden vertrokken. Buiten de plaats staan we voor de overweg voor een goederentrein meteen al stil. Later op de dag zullen we er nog een paar zien, de aanleg van die honderden kilometers rails moet ook een hele zware klus geweest zijn zoveel jaar geleden. Het is weer een lange,saaie,stille,vlakke route met af en toe wat minidorpjes. Het kleine gehucht Prairie heeft een nostalgisch hotel met paardenzadels op de rand van het terras en een paar huisjes. Ook onderweg geregeld koeien met hangoren en een zak bij de kin, het type wat je in Indonesië en India veel ziet. Deze schijnen daar ook naar verscheept te worden. Na Charters Towers wordt de weg, met hoogteverschillen en wat bergen om ons heen, wat aardiger en drukker en ook beter wegdek. In Townsville aan de kust komen we voor het eerst weer in een drukke stad na Brisbane. We gaan naar een camping aan een zeebaai met palmen en grote schaduwbomen. Het is hier 36 graden, subtropisch, en we hebben zicht op zee en Magnetic Island. Een mooie promenade, lekker windje van zee, strand met geel zand, en giftige kwallen, dus we mogen er niet in zee gaan volgens de waarschuwingsborden. De airco in de camper werkt goed en brengt de temperatuur binnen al snel terug van 34 naar 24 graden.

Zaterdag om 7uur al buiten en 27 graden. Er zijn een half uur geleden al 2 campers met toeristen vertrokken. Om 9.30 uur gaan we voor een ritje naar de stad, o.a. langs The Strand, een promenade met zwembaden en mooie bomen langs het strand, waar nog maar weinig mensen zijn. Bij de haven gaan we de stad in en met de camper de 290 meter hoge Castle Hill Lookout op om van het panorama te genieten. Het is bijna rondom en er zijn veel mensen die er tegenop lopen en ook wielrenners. Hierna gaan we naar een winkelcentrum om de voorraad weer bij te vullen maar de Hollandse beschuit voor Harrie is helaas uitverkocht. Ik raak er, op echte fauteuils binnenin het winkelcentrum, gezellig aan de praat met een Nieuwzeelandse vrouw die 3x in Holland is geweest en 9 jaar in Zwitserland had gewoond. Tegen 12.30 uur waren we weer terug op de camping en is het 37 graden. Van 13 - 16.30 uur zijn we op de grasstrook onder de palmen en vijgenbomen bij het strand tegenover de camping om wat van een koele zeebries te kunnen genieten. We komen daar weer iemand tegen die Timmerman heet en z'n opa is naar Australië geëmigreerd . Zijn schoonvader vertelde dat hij o.a. in de bloemenveiling in Aalsmeer , de Keukenhof en wat kleine dorpjes is geweest 'waar je zomaar bij de mensen in huis binnen kon kijken omdat ze de gordijnen open hadden'! Langs het strand zitten veel families gezellig te barbecueën en te picknicken op perfect onderhouden plekken en open huisjes. Dat geeft 'n aparte sfeer aan het geheel. Als het om 19 uur donker wordt gaan we de koele camper (24 graden) weer in, en kunnen we dus niet meer gestoken worden. Vandaag stond in de kranten met foto's dat o.a. in Roma, waar we afgelopen weekend kampeerden, en omstreken de ergste overstromingen sinds 115 jaar zijn.