Australië: Van Townsville via Cape Tribulation naar Cairns.

Zondag 7-03-10 om 7 uur al buiten in de schaduw vanwege de warmte: 27 graden. Rond 8 uur naar een caravan waar een echtpaar iedere ochtend vele lorrikeets (parkietachtigen) voert ,die al lang van te voren in de bomen om hen heen zitten te kwetteren. Je kunt nu van de prachtige kleuren genieten die ze hebben. Tegen 10 uur vertrekken richting McDonalds om de site weer bij te werken. Aan de achterkant onvoldoende ontvangst in de camper, aan de voorkant gaat het. De site gaat snel maar de foto's geven weer problemen met uploaden. Na een klein uur is de klus weer geklaard en zijn wij bijna gesmolten, 36 graden. We rijden naar het noorden via de Bruce Highway en gebruiken onze lunch bij Rollingstone op 'n parkeerplaats onder de bomen. In Cardwell denken we te overnachten maar de beide campings staan ons niet aan. In Mission Beach komen we bij 'n prachtige camping terecht: aan zee, met 'n prachtig zoutwaterzwembad, mooie tropische tuin vol palmen en zelfs bloemen, leuke huisjes, vrij veel toeristen met campers, grenzend aan 'n echt regenwoud waar Harrie al oog in oog stond met 'n kangaroe die zo van hem schrok dat ie er hard van doorging (die kangoeroe dus). Terwijl ik nodig moest rusten ging Harrie het zwembad in en even in de nog warmere zee waar 'n groot net gespannen is tegen de giftige kwallen, maar het blijft er oppassen volgens de borden.

Maandag strakke blauwe lucht, al vroeg te warm om in de zon te zitten. Wel lekker buiten in de schaduw. De luifel gaat al snel uit. De Hollandse buren uit Leeuwarden komen geregeld weer een praatje maken. Zij hebben ook een buscamper (zoals onze eerste), waar ze veel toestanden al mee gehad hebben en die niet zo makkelijk als bij ons werden opgelost. Zij hebben hem ook 54 dagen. Van 12.30 - 17.30 uur zijn we bij het heerlijke zwembad, waar we af en toe wat verkoeling in zoeken, en verder op de ligstoelen in de schaduw, zeker 32 graden weer. Ook spreken we Denen, Zweden en Australiers: allemaal heel gezellig hier. Een heerlijke oase met prachtige grote vlinders maar weinig vogels. 's Avonds een mooie sterrenhemel.

Dinsdag worden we al om 5 uur gewekt door 'n onverwachte stevige regenbui die zich rond half acht nog eens herhaalt. We zitten nog 'n poosje droog onder de luifel want het is 26 graden. Tegen 10 uur vertrekken we toch maar van deze prachtige camping en gaan meteen even wat boodschappen doen. We rijden verder richting Innisfail en daar slaan we af en komen verder op 1 van de mooiste routes van deze reis: door de Tablelands. We kunnen nog net op tijd tanken in Millaa Millaa en nemen een kleinere route binnendoor met prachtige panorama's over groene heuvels met bosjes en weilanden. We zien ook grote suikerrietvelden met smalspoor waarop karretjes voor de afvoer. Verder ook enorme bananenplantages, mangobomen en zelfs een groot gebied met theestruiken. Al met al dus een heel afwisselende route. Tegen half twee zijn we in Atherton op de camping. Veel bomen, heel mooie vlinders vooral de groene en de grote staalblauwe, en natuurlijk vogels in een open veld voor ons. Het is 30 graden maar 800 meter hoog, dus geen last van de warmte. We hebben hier gratis WiFi in de camper, maar zo traag hebben we het nog niet meegemaakt. En toch hebben we weer genoten van de vele leuke spontane reacties op de site en op de foto's: heerlijk om dat allemaal te kunnen lezen aan de andere kant van de wereld en gewoon hier in de camper.

Woensdag: slecht geslapen o.a. regen en lang nadruppen op het dak. 's Morgens miezer maar onder de luifel zitten we goed met koffie en thee en kijken naar een grote roofvogel aan de andere kant van het grasveld. We rijden door wat aardige dorpjes, o.a. Mareeba waar veel met koffie wordt gedaan en men er zelfs een halve dag een rondleiding kan krijgen. Ook weer bananenplantages, avocado's , suikerriet en theestruiken. Toch is de route vandaag saai, wel een hele lange haarspeldbochtenafdaling. Port Douglas(boven Cairns) is een plaats die uit veel resorts bestaat en er erg luxe uitziet. Hier begint het hard te regenen. Vanwege het slechte weer besluiten we verder richting Cape Tribulation te gaan, het einde van de geplaveide wegen; verder mogen we niet. Veel plensbuien en suikerriet. Met de ferry naar de overkant van de rivier ,daar begint het echte tropisch regenwoud met dichte groene tunnels , bochtig, een lookout, en dan een wegoverstroming waar al meerdere auto's staan om te zien of ze er door zullen en kunnen gaan. Harrie stapt uit op poolshoogte te nemen en ik heb dan direct al 3 sandfliessteken te pakken. De 4wiel-drives gaan er meteen met veel opspattend water door. Na een half uurtje gaan we het toch proberen; wij staan wat hoger dan de personenwagens op de wielen. Het lukt gelukkig maar was wel spannend. Om 16.30 uur eindelijk op de camping in Cape Tribulation: een rond grasveld in het regenwoud en dus ook met heel veel regen. Rondom bananenstruiken en aan de zee, waar we niet heen kunnen omdat alles blank staat en er zoutwaterkrokodillen voorkomen, waar overal voor gewaarschuwd wordt. We hopen maar dat we morgen hier weer weg kunnen: grote plassen in het gras, en hoever is de weg dan overspoeld?

Donderdag: matig geslapen vanwege de vele harde buien die overkomen, ook 's morgens nog veel plensbuien en alles staat blank. Om 10 uur vertrekken we weer van deze natte camping voor de mooie rit terug door het regenwoud. De weg staat nu minder blank dus de doorgang is makkelijker , de ferry weer over en dan weer door de vele suikerrietplantages. We gaan buiten Port Douglas om en komen op de Captain Cook Highway, een Highway is hier een 2-baans weg en lijkt in de verste verte niet op onze snelwegen. We komen langs de mooie kust te rijden met verre blikken op de oceaan. Het weer is trouwens, sinds we van de ferry zijn en uit het regenwoud, mooi en zonnig geworden. Onderweg ook naar de capriolen van een paraglider gekeken, die iedere keer weer vlakbij ons kwam en dan weer weggleed en weer terug keerde als een echte vogel. Dit was weer een van de mooiere routes voor ons. Bij Cairns (ons eindpunt van de reis)worden de wegen drukker en om 14.30 uur zijn we bij een camping dichtbij het centrum. Lekker buiten onder luifel en rustig.

Vrijdag 's-morgens weer lekker in de zon maar snel de schaduw moeten opzoeken omdat het te warm is: rond 33 graden. We genieten weer van de vogels, de omgeving, de bomen en planten, en dàt terwijl we op 'n stadscamping zitten. We hebben besloten dat Harrie gaat verlengen voor nog 5 nachten erbij zodat we tot de terugreis hier kunnen blijven staan. Het internationale vliegveld is hier maar 3 kilometer vandaan. 's-Middags rijden we met de camper naar de stad en naar het begin van de Esplanade, de strandboulevard. Daar staan luxe hotels en 'n groot casino, en aan de rechterkant vertrekken de boten 's-morgens naar het Great Barrier Reef. Iets verderop aan de zeekant is een groot Lagoon, waar iedereen in een enorm zoutwaterzwembad gratis kan zwemmen. Veel ligweiden en barbecues eromheen, compleet met picknicktafels en zitbanken. Het was er weer erg sfeervol, net als in Brisbane, en er lopen opmerkelijk veel Aziaten (Japanners en Koreanen) hier rond. Wij konden daar, bij het zwembad en in het centrum, voor slechts 65 eurocent per uur parkeren. De Esplanade verder afgereden en op zoek naar 'n supermarkt die moeilijk te vinden was. Uiteindelijk vlakbij de camping alle nodige boodschappen ingeslagen. De kassière liep mee naar de camper om de lege kar weer mee terug te nemen! Daarna terug op de camping nog anderhalf uur buiten gezeten tot de buien kwamen.

Zaterdag, na een nacht met de nodige buien, regent het tot 10 uur. Het klaart dan helemaal op, de zon komt door en een prachtige blauwe lucht. Heerlijk buiten, flinke wind voor de nodige verkoeling, later de schaduw opgezocht en zo een heerlijke dag rust. Van de bijzondere vogels genoten, die op deze camping ook weer zijn. Waaronder de ranke Australische Griel (Bush Stone Curlew) waarvan er 'n ouderpaar met jonkie rondlopen, en alleen rond Cairns voorkomen (zie de foto). Aan het eind van de middag komt er een Nederlands stel uit de Schermer , die al meerdere malen in Australie waren en erg van de outback houden. Zij waren ook gehinderd door het overvloedige water op de wegen en hadden zelfs vele kilometers terug moeten rijden. Het is zaterdagavond dus weer tijd om de site en foto's voor te bereiden voor morgen.

Het volgende, en laatste, verslag zullen jullie al kunnen lezen op woensdagmorgen 17 maart, de dag dat we hier vertrekken van Cairns via Hong Kong naar Amsterdam, aankomst 18 maart. Daarin ook wat algemene nabeschouwingen over Australië door Harrie en ook over hoe het mij hier vergaan is.