Australie: van Sydney naar Urunga (bij Coffs Harbour).

Nadat we zaterdag 6-02-10 ons derde verslag en de foto's op deze site gezet hadden, zijn we dankzij onze TomTom dwars door Sydney centrum en andere wijken netjes geleid naar de camping die we op het oog hadden, zo'n 22 kilometer verder. We zagen het beroemde Opera House bijna niet door de vele regen. Ook reden we 4 rijen dik over de kolossale Harbour Bridge die in 1932, na 8 jaren, pas afgebouwd was, maar hij is dan ook 503 meter lang, 49 meter breed, 134 meter boven zeeniveau, ook nog 2 treinsporen naast de 8 rijbanen, en enorm hoog. Harrie is trouwens al in 1963 in Sydney geweest met de Willem Ruys en ruim duizend Hollandse emigranten.

Met grote moeite wisten we, ook weer door onze TomTom, de tolwegen in de stad te ontwijken. Tol betalen is op zich nog niet zo erg, maar het betalingssysteem is erg ingewikkeld voor buitenlanders die geen kastje in de auto hebben, want je moet dan binnen 24 uur 'n bepaald telefoonnummer bellen (er zijn geen tolkassa's) waarop 'n pratende computer allerlei gegevens opvraagt en de tol later van je creditcard wordt afgeschreven. Boven die tolwegen hangen overal camera's die telkens 'n foto maken van je kenteken en er worden hoge boetes gerekend voor wanbetalers. Waar minister Eurlings al zo lang mee bezig is om de kilometerheffing van de grond te krijgen, is hier in Sydney en Melbourne dus al jaren in gebruik.

De camping is aan de rand van 'n mooi bos gelegen met veel eucalyptusbomen. Heel veel diverse vogels (gifgroene parkietachtigen, ibissen, boskalkoenen, kaketoes, en veel ons onbekend gefladder), maar ook veel metalen vogels die hier boven ons hun opstijgroute hebben vanaf de drukke airport. Maar vanaf dat we aangekomen zijn, om 16 uur, heeft het bijna constant gegoten van de regen, ook in de nacht.

Zondag hebben we besloten om vanwege de vele regen met de camper naar de stad te gaan i.p.v. met de trein, want er rondlopen is nu geen optie. Eerst zijn we nog 'n paar uur weer bij Maui geweest om wat zaken te regelen. Daarna dachten we de camper bij 1 van de vele toeristische trekpleisters te kunnen parkeren, maar dat lukte niet: alleen parkeergarages waar onze camper te hoog voor is. Toch weer met moeite, na 'n paar rondjes door de stad gereden te hebben, tolvrij Sydney verlaten op weg naar de camping. Bij 'n stop onderweg kwam er 'n vriendelijke Taiwanees met ons praten, die ook nog vroeg of hij een foto van ons mocht maken: voor z'n vrouw....... Op de camping hebben we afwisselend binnen en buiten gezeten, afhankelijk van de buien die op ons afkwamen. Maar de temperatuur was toch nog zo'n 26 graden, dus niet koud. Ook nog 'n half uur de grote camping, met ruim 150 plaatsen en ook nog leuke huisjes, rondgelopen. 's Avonds ook voortdurend buien.

Maandag ochtend regent het nog steeds en besluiten we verder te gaan. Als we de stad uitrijden, hebben we een half uur een lange file van tegenliggers, ook op de Freeway nog. Daarna nemen we de niet-snelwegen, eerst weer vele eucalyptusbossen en af en toe een glimp van een meer. We zien er ook geen andere auto's. Onderweg wat verse groenten gekocht en wat broodjes. De lunch gebruiken we aan een groot meer met zandbanken waar veel pelikanen met enorme snavels op zitten en intussen is het zonnig en warm geworden. Na de lunch naar Bonnells Bay , waar een 83-jarige zus van Harrie's tante Nel en ome Nier woont. Hanny en Henk hebben ons haar adres gegeven. We komen bij haar voor de deur in een groot mooi park vol bungalows voor gepensioneerden. Helaas is ze niet thuis, Harrie had onderweg al geprobeerd haar te bellen maar kreeg geen gehoor. Bij de buurvrouw aangebeld en zij vertelde dat Neeltje Merkenhof afgelopen vrijdag voor een 14-daagse cruise langs Nieuw Zeeland was vertrokken! Een brief en 4 foto's achtergelaten voor haar bij de buurvrouw. Wij weten nog niet of we in de buurt komen als ze weer thuis is. Toen op zoek naar een camping, degene die we op het oog hadden was na lang zoeken niet te vinden. Uiteindelijk op een camping met mooie palmbomen in Teralba, waar wij weer de enige toeristen zijn en veel vaste bewoners. 's-Avonds spreken we bij het zwembad nog een pasgetrouwd stel: zij een Amerikaanse opgegroeid in Bosnie met een Nederlandse achternaam namelijk Van der Werf en hij een Australier, die 1,5 jaar terug voor zijn werk in Utrecht, Woerden en Hengelo was geweest. Terug in de camper slaan we weer heel wat muggen dood, hopelijk allemaal.

Dinsdagmorgen is het halfbewolkt, we hebben goed geslapen en gelukkig geen muggen meer gehad want we hebben ons ook ingesmeerd. We vervolgen onze weg richting Nelson Bay, waar we 1,5 uur later aankwamen. De camper op een parkeerplaats in de plaats gezet, 3 uur vrij parkeren. Door een paar winkelstraatjes naar de jachthaven, wat er erg gezellig uitzag, rondgekeken en bij een chinees de lunch gebruikt, wat ons goed smaakte. Daarna, het is inmiddels 29 graden,met de camper weer verder richting Tea Gardens via een grote omweg om de diepe zeearm. De verwijzing naar Dutchman's Bay zagen we wel, maar zijn er niet naar toe gegaan. Verder naar Myall Lakes National Park om een overnachtingsplek te vinden. We rijden een stuk het park in naar Myall River Camp, na eerst alle geboden en verboden te hebben gelezen. Uiteindelijk komen we bij een groot terrein aan een rivier, een bushcamping, waar 5 of 6 caravans staan. Wij kijken wat rond en Harrie loopt naar een paar mensen toe om te vragen over het kamperen . We schrikken van een paar Gould's goanna's, een soort varaan, die hier rondlopen. Als Harrie staat te praten blijkt er ook een vlakbij in de boom te zitten. De vriendelijke familie geeft ons veel informatie omdat we uit Holland komen, maar onze camper is niet geschikt om zonder stroom te staan, dus moeten we naar iets anders helaas. Rond 14.30 uur komen we op camping Hawks Nest, gelegen aan zee, aan en vinden een plek bij een grote boom om schaduw te hebben. Om 16 uur gaan we naar het strand, wat heel mooi is met maar heel weinig mensen. Een uur genoten van de mooie golven, de al jong surfende kinderen en het zicht, daarna weer richting camper. Op de camping komen we nog in gesprek met een sympathieke Hollander, die in Utrecht heeft gewoond, en die al 43 jaar in Australie woont en het erg naar zijn zin heeft. Na een uur weer verder naar onze camper, waar we nog net van de laatste zonnestralen kunnen genieten.

Vandaag, woensdag, al om 8 uur lekker in de zon en van de vogels om ons heen genoten. Het is een strakke blauwe lucht en er komen geregeld mensen langs, die allemaal even 'n vriendelijke opmerking maken, al verstaan we niet altijd alles wat ze zeggen. Het zijn in ieder geval, zoals meestal, bepaald geen saaie, stugge mensen die bot langs je heen lopen. Tegen 10 uur gaan we weer op weg verder langs de kust , de Pacific Highway en de Lakes Way naar Pacific Palms waar we aan een meer de lunch gebruiken en waar maar af en toe een auto langskomt. Wel komt er nog een fietskampeerder zijn lunch gebruiken en wat foto's maken. Die zien we hier lang niet zo vaak als in Nieuw Zeeland. We rijden verder naar Forster en zien daar een McDonalds, waar we gratis WiFi in de camper kunnen ontvangen, net als in veel Europese landen . Zo kunnen we alle leuke reacties op onze site en op de foto's snel kopiëren en in Word opslaan om ze later offline in de camper rustig te kunnen lezen. We genieten erg van alle berichten en complimenten en zijn blij dat zoveel mensen met genoegen de site lezen. Ook nog wat emails binnengehaald, zodat we in de camper ook weer de antwoorden kunnen voorbereiden om later snel met kopiëren en plakken te kunnen versturen. Tegen 14 uur zijn we in Hallidays Point op weer ‘n Big4 camping, slechts 4 medekampeermiddelen en vele huisjes. Een beetje desolate lege boel. Het is van de camping een korte doorsteek door de duinen naar het mooie zandstrand, waar woeste golven en slechts een enkele wandelaar is te zien. Daarna gaan we naar het zwembad, mooi gevormd en lekker water met toch aardig wat mensen nog. Harrie struikelt in het water direct voorover want op de bodem komen steeds klepjes omhoog voor de watercirculatie en dat hadden we zo nog nooit eerder meegemaakt. Een Australisch paar, wat hier ook kampeert, maakt even ‘n gezellig een praatje met ons en zijn verbaasd dat we al zo'n afstand (4.300 km) hebben afgelegd in 3 weken . Maar er zit dan ook een ex-beroepschauffeur achter het stuur die af en toe als 'n razende roeland de wegen over vliegt. ‘s-Avonds grote schrik in de camper: de laptop doet niets meer. Dat zou heel lastig zijn: verslagen weg, foto's en site kan niet meer, geen emails, enz. Na diverse pogingen heeft Harrie de accu verwijderd en weer herplaatst: een reset waardoor het gelukkig weer opstartte!

Donderdag ochtend om 9.15 uur na de koffie en thee in de vroege zon bij 24 graden vertrokken. Deze keer een stuk het binnenland in richting Armidale. Het blijkt de tot nog toe slechtste weg qua wegdek,bijna 200 km gaten en hobbels. Afschuwelijk wat een weg, maar de omgeving en uitzichten waren vandaag voor het eerst heel mooi met groene heuvels, weiden en bossen en af en toe een flinke helling. In Gloucester doen we weer wat nodige boodschappen en vervolgen onze route via de Thunderbolt Way , waar geen parkeerplaatsen zijn, maar toch opeens een mooie look-out. Na Walcha wordt de weg eindelijk beter en in het niemandsland plotseling een bord: 'Bergen op Zoom creek'! We weten niet waarom dat opeens daar is. Het laatste deel is via de New England Highway naar Armidale waar we om 15 uur op de camping arriveren, 30 graden, witte wolken, een mooi parkachtig terrein met verschillende medekampeerders. Aardige Australiërs vlakbij ons geven ons informatie over de vervolgroute en campings.

Vrijdagmorgen strakke blauwe lucht en volop zon, heerlijk. Een paar noodzakelijke mails verstuurd, zij het met problemen, want de verbinding valt steeds weg. Om 9.45 uur vertrekken we van de camping om de Waterfall Way te gaan rijden richting kust. De eerste waterval is 2 km het binnenland in, er zijn nog meer mensen bij het uitzichtpunt, maar wij zijn er niet van onder de indruk (misschien verwend). We rijden naar de volgende, die ons wat meer aanstaat en gebruiken daar de lunch binnen, want er zijn weer volop agressieve vliegen. De route is met mooie panorama's en het wegdek een stuk beter dan gisteren. De laatste waterval vinden wij veruit de mooiste van de drie, hoewel het niets voorstelt vergeleken bij de Plivice meren in Kroatie of de hele grote bij Foz de Iguazu in Brazilie. Na Dorrigo komt er een hele sterke afdaling met flinke haarspeldbochten, kilometerslang, en men zet hier nergens een hellingpercentage bij. Om 14.00 uur in Urunga, 19 km onder Coffs Harbour, halverwege Sydney en Brisbane, naar de camping met palmen direct aan de kust en je loopt zo het dorpje in. Mooi zicht op de baai en de golven vanaf onze fijne grote grasplek. Het is 30 graden maar de straffe wind houdt het nog aangenaam. Geen vliegen en muggen! Veel vogels hier op de camping: witte ibissen met hun lange kromme snavels lopen parmantig over het terrein te stappen, rosella papegaaien, onbekend gevogelte, en ook leuke konijntjes. Na het eten gaan we de 622m lange boardwalk over : mangroven, vissers, en kangaroes vrij dichtbij. Geen dolfijnen gezien. 's Avonds foto's in de computer gezet en voorbereid voor de site.

Vandaag, zaterdag, besloten een dagje op deze camping te blijven en te genieten van alles om ons heen, en het prachtige weer: weinig wind en 27 graden. 's Morgens worden we al door een Australiër, die met de camper rondtrekt, uitgenodigd voor 'Happy Hour' om 17 uur. We doen nog wat inkopen bij de Spar en houden verder een rustig dagje met 's middags even een wandelingetje het dorp in, waar we bij de Lawn Bowl wedstrijden door mannen in witte pakken en hoedjes (als kaasdragers in Alkmaar) komen en uitleg krijgen over de spelregels. Het lijkt in onze ogen op Jeu de Boules maar dan met grotere niet geheel ronde ballen. Daarna terug naar de camping en rond 17 uur naar de 2 campers die wat verderop achter ons staan, en maken er kennis met 2 gezellige stellen: Jan en Lindsay, zij hebben een huis, en Jill en Mike, die wonen permanent in de camper, die een uitschuifzijwand heeft waar de zithoek in is. Verder ongeveer onze maat en indeling van onze eigen camper. We kletsen ruim een uur gezellig over van alles en nog wat. Daarna in onze camper gegeten en nog wat buiten gezeten en nu willen we de site verzorgen.